Zestig jaar geleden pakten de sporters de draad weer op na de Tweede Wereldoorlog. In Londen werden de eerste Olympische spelen gehouden sinds 1936. Vijftien edities later is Peking. De wereld is veranderd en ook de Spelen zijn niet meer hetzelfde. Iedere week kijken we met een Nederlandse deelnemer terug op een van de 15 Olympische spelen van de afgelopen zestig jaar. Dit keer met roeier Nico Rienks, die in 1996 goud won.
Met drie medailles, waarvan twee keer goud, kan Nico Rienks zich een succesvol Olympiër noemen. Het begon in 1988 met winst in de dubbel twee, vervolgens op hetzelfde onderdeel brons in Barcelona en in 1996 opnieuw goud met de Holland Acht. Hoewel er na dat succes veel meer reacties kwamen uit de buitenwereld, bewaart Rienks toch de beste herinneringen aan de overwinning in Seoul: "Ik kan me herinneren dat ik toen twee maanden van slag ben geweest, dat je 's nachts wakker wordt en denkt: Ik ben Olympisch kampioen."
 |
Het succes van de Holland Acht bij de Spelen in Atlanta begon vier jaar daarvoor, toen een eerder gemaakt plan werd opgepakt. Twee keer per dag werd er met elkaar getraind, tussen werk of studie door. "In het begin was dat wel heftig, maar als je eenmaal uitzicht hebt op een Olympische medaille wordt alles een stuk makkelijker," weet de slagman nog over het project te vertellen. "Je krijgt dan van iedereen steun, er worden huizen gehuurd in de buurt van de Bosbaan om de reistijd te bekorten, het materiaal wordt aangeschaft en we kregen een coach."
 Met drie medailles, waarvan twee keer goud, kan Nico Rienks zich een succesvol Olympiër noemen. |
In eerste instantie hoopten de sporters op een plekje op het podium, maar later werden de ambities bijgesteld en wist Rienks dat er met minder dan goud geen genoegen werd genomen.
"Het eerste jaar werden we vijfde, een hele prestatie maar we vonden het eigenlijk niet goed genoeg en hebben toen overlegd of we moesten doorgaan." Het tweede jaar werd bij het WK de tweede plaats behaald en vanaf toen wisten de roeiers dat Olympisch goud mogelijk moest zijn.
Nico Rienks maakte zijn Olympische debuut in 1984 en beleefde zijn laatste Spelen 16 jaar later in Sydney. In Los Angeles kon hij niet meedingen naar de prijzen, maar hij ervoer dat evenement wel als het grootste feest. "Ik zat op de tribune de finale met Carl Lewis te kijken nog voordat ik zelf wedstrijden moest roeien. Heel erg mooi om mee te maken maar achteraf weet je wel dat het ten koste ging van je eigen prestatie." Volgens de roeier was het een goede les en leerde hij daarmee zich af te sluiten van wat er allemaal gebeurde op de Spelen. Hij ging zich focussen op zijn eigen prestaties en die leverden hem drie keer eremetaal op.
Band met elkaar
Twaalf jaar later is er nog steeds een sterke band met de andere leden van de Gouden Acht. "In het begin is het een enkeling die je nog vrij vaak ontmoet, maar later zie je ze allemaal weer regelmatig en spreek je ze zeker een paar keer per jaar of mail je met elkaar." Volgens Rienks moet je het wel goed met elkaar kunnen vinden, maar echte vrienden hoef je niet te zijn." Je moet elkaar wel de waarheid kunnen zeggen, maar over het algemeen zijn de relaties zodanig dat je heel veel voor elkaar over hebt en dat je na tien jaar toch weer naar elkaar toetrekt."
Meer over: 1996, Nico Rienks, Olympische Spelen, Peking, roeier
Gerelateerde artikelen:
- Olympische Spelen 1992: Arnold Vanderlyde
- Olympische Spelen 1988: Monique Knol
- Olympische Spelen 1984: Jolanda de Rover
- Olympische Spelen 1980: Gerard Nijboer
- Olympische Spelen 1976: Evert Kroon
- Olympische Spelen 1972: Mieke Jaapies
- Olympische Spelen 1968: Piet van der Kruk
- Olympische Spelen 1964: Jan Pieterse
- Olympische Spelen 1960: Wieger Mensonides
- Olympische Spelen 1956: Jaap Rijks
- Olympische Spelen 1952: Geertje Wielema
- Olympische Spelen 1948: Gerrit Voorting
