Terwijl de Waddenzee op het punt staat een plaats te verwerven op de van de UNESCO, dreigt de Beemster haar plek op die lijst te verspelen. Tenminste, dat denken aktievoerende bewoners van de polder. Ze zijn faliekant tegen woningbouwplannen in het gebied.
Niet alleen het landschappelijk karakter gaat verloren, maar ook het werelderfgoed wordt aangetast, zo zeggen ze. Maar wat is dat eigenlijk, het werelderfgoed? Wat zijn de criteria om op die lijst te staan?
Ben de Vries van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed glimlacht. "Het moeten Hollandse wereldwonderen van universele waarde zijn. Dat wil zeggen dat ze het nationale niveau overstijgen."
Molens
De zeven Hollandse wereldwonderen van dit moment zijn de Beemster Polder, het Ingenieur Wouda Stoomgemaal in Lemmer, het voormalige eiland Schokland,de molens van Kinderdijk, het Rietveldhuis, de Stelling van Amsterdam en het Centrum van Willemstad op Curacao.
Behalve de Waddenzee staat ook de Amsterdamse grachtengordel op de nominatie. Water lijkt vooral een belangrijke verbindende factor tussen deze bezienswaardigheden. "Klopt," zegt de Vries. "daarnaast herinneren veel Nederlandse wereldwonderen aan de Gouden Eeuw en speelt onze goede naam op het gebied van architectuur een rol."
Waarom is het nu zo belangrijk om op die lijst te komen? Volgens de Vries laat je ermee zien dat je zorgvuldig en duurzaam met je cultureel erfgoed in je land omgaat. Het levert geen geld op, maar wel status en het is interessant voor het toerisme, meent hij.
Evenwichtig
Zo langzamerhand kan wel de vraag gesteld worden of de UNESCO-lijst evenwichtig is samengesteld. Komen bijvoorbeeld de ontwikkelingslanden genoeg aan bod ten opzichte van West Europa?
De Vries daarover: "UNESCO is bezig haar strategie voor het toekennen van de status te wijzigen, om zo een representatievere lijst te krijgen. Vandaar ook dat Nederland de laatste jaren terughoudend is geweest met het plaatsen van nieuwe nominaties."
Kun je je plaats op die lijst ook weer kwijtraken, zoals de Beemsterbewoners nu vrezen? "Ja,"zegt de Vries," als er ondoordachte plannen worden gemaakt. Tot waar kun je bouwen, zonder de cultuurhistorische waarde te verliezen?" Binnen enkele maanden wordt duidelijk of daar in de Beemster goed genoeg over is nagedacht.
Meer over: Beemster, Ben de Vries, UNESCO, Werelderfgoedlijst
