 |
| Elisa Scholte (28 jaar) bij de waterval van Semiromis. Ze is getrouwd met een Iraanse man en woont sinds bijna drie met hem en haar twee kinderen in de stad Isfahan. Voor haar studie in de sociale wetenschappen heeft ze de Iraanse cultuur en maatschappij onderzocht. Meer informatie over Iran is te vinden op haar weblog: www.elisascholte.wordpress.com |
| Wil je ook een bijdrage leveren aan Expat aan het woord? Mail dan naar wereldexpat@rnw.nl. De redactie neemt dan contact met je op. |
 |
Zullen we gaan? We staan boven aan de piste van één van de hoogstgelegen skigebieden ter wereld. Het is koud en als ik even later op een zonnig terras tussen hippe Iraanse jongeren nageniet van mijn eerste afdalingen dit jaar, zijn mijn tenen er gevoelsmatig bijna afgevroren. Het is dan ook de koudste winter die Iran de afgelopen decennia heeft meegemaakt, zelfs in de woestijngebieden was voor het eerst sinds mensenheugenis sneeuw gevallen!
De uiteenlopende klimaten in het uitgestrekte Iran bieden tal van mogelijkheden voor (avontuurlijke) uitstapjes als skiën, bergwandelingen of een trektocht door de uitgestrekte bossen. Maar je kan ook zwemmen in de Kaspische zee of Perzische golf, pootje baden bij een waterval, of een woestijntocht maken met een 4WD tour of een kameel. Wij trekken er dan ook regelmatig op uit en onze kinderen zijn al trotse bergbeklimmers!
Diversiteit
De diversiteit die je in het klimaat tegenkomt, lijkt symbolisch voor allerlei aspecten van Iran. Niet alleen op de traditionele vlakken als arm en rijk kom je tegenstellingen tegen, maar ook op het gebied van religie, levensovertuigingen en culturele tradities wordt Iran gekenmerkt door diversiteit. In Nederland merkte ik dat veel mensen Iran zien als een streng Islamitisch land met een homogene bevolking, maar daar valt nogal wat op af te dingen.
Gematigd Islamitisch
De meerderheid van de bevolking is gematigd islamitisch of seculier en er zijn uiteenlopende minderheden als aanhangers van de oude religie Zoroastrisme, Christelijke Armeniërs, Joodse mensen en Baha'i. Iran is bovendien pas sinds de revolutie in 1979 een Islamitische Republiek en de meest conservatieve gelederen binnen de regering worden naar schatting slechts gesteund door 10 a 15 procent van de bevolking.
Drank onder de toonbank
De gematigde moslims nemen het bovendien niet zo nauw met de religieuze geboden en verboden normen; drank is officieel verboden maar wordt tot op heden onder de toonbank verkocht en de vastenmaand ramadan wordt hooguit door de helft van de bevolking werkelijk serieus genomen. Bovendien hebben religieuze feesten en rouwrituelen soms een geduchte concurrent aan andere tradities als No Ruz, het Iraanse nieuwjaarsfeest in de lente of het midwinterfeest, Yalda.
Terroristen? Ha,ha,ha!
Westerse jongens in Iran.
Ook het (Westerse) beeld van gevaarlijke terroristen wordt door veel Iraanse jeugdigen verbaasd of lachend weggewuifd; toen een buitenlandse journalist onlangs de proef op de som nam en een groepje jongeren rechtstreeks vroeg of ze terroristen waren, werd het beantwoord met een lachsalvo!
Warm bad
Als buitenlandse in Iran, waar ik samen met mijn Iraanse man en kinderen nu ruim drie jaar woon, word ik nog dagelijks in een warm bad van gastvrijheid gedompeld. Soms is het wel eens wat teveel van het goede, alsof je na jaren nog steeds dagelijks welkom wordt geheten in Iran, maar de bedoelingen zijn zonder uitzondering goed. Daarnaast vind ik het nog altijd een fascinerend land en cultuur. Ik heb de afgelopen jaren voor mijn studie in de sociale wetenschappen en voor tijdschriften uiteenlopende onderzoeken gedaan naar onderwijs en opvoeding, sociale bewegingen en religieuze rituelen. Ervaringen en onderzoek vullen elkaar goed aan en geven vaak interessante inzichten, die ik overigens graag deel met een breder publiek!
In welke familie kom je terecht?
De kinderen van Elisa zijn echte klimmers.
Natuurlijk kom je ook minder leuke kanten tegen. Het onderwijs is bijvoorbeeld erg prestatiegericht en ook de invloed van de normatieve opvattingen van de regering over gepaste kleding en omgang tussen de seksen vind ik niet ideaal. Maar het leven in Iran hangt volgens mij vooral erg af van de familie waar je in opgroeit of terecht komt. In de meer traditionele of religieuze families hangt veel af van de vechtlust van jonge mensen om sociale patronen en verwachtingen te doorbreken.
Studeren voor meisjes
Studeren is ook voor meisjes bijvoorbeeld heel gewoon geworden, maar zodra traditionele ouders merken dat de universiteit gepaard gaat met nieuwe vrienden en nieuwe denkbeelden, gaat het doorstuderen niet altijd zonder slag of stoot. Gelukkig gaat de jonge generatie die strijd vaak actief en inventief aan.
Land met rijke geschiedenis
Wintersport in Iran is een belevenis.
Een land is meer dan alleen haar politiek, wat zeker geldt voor Iran. Het is een land met een rijke geschiedenis en tradities en vele reizigers die het land met eigen ogen hebben gezien hebben hun hart verloren definitief aan Iran verloren. Iran verdient mijns inziens dan ook een genuanceerde berichtgeving en beeldvorming, zeker tegenover de trend van polarisering en oorlogsretoriek. Gelukkig zijn er steeds meer journalisten en schrijvers die deze mening delen!
Foto boven: het Imam Square in Isfahan.
Ontvang je het gratis WereldExpat magazine nog niet?
Meld je dan nu aan. Dan sturen we het in het vervolg naar je e-mailadres.