Het grensconflict tussen Guyana en Suriname is voorbij. Een opgeluchte president Venetiaan maakte de uitspraak bekend van het VN-Arbitrage Tribunaal dat zich heeft gebogen over de maritieme grens tussen beide landen. Het betwiste zeegebied aan de monding van de grensrivier de Corantijn is door het tribunaal in vrijwel twee gelijke helften gedeeld. President Venetiaan deed een oproep aan Guyana om zich bij de uitspraak neer te leggen. De Surinaamse oppositie reageert teleurgesteld.
In juni 2000 verjoeg de Surinaamse marine arbeiders op een olieplatform voor de Guyanese kust. In de ogen van de toenmalige president Jules Wijdenbosch behoorde dat gebied tot Suriname. Hij had daar alle reden toe, want de bodem aan de monding van de Corantijnrivier is rijk aan olie.
Toch zijn de onderlinge verbindingen - infrastructuur, telecommunicatie, vliegverkeer - bedroevend. Gedurende de jaren dat de zaak zich voortsleepte, kwam daar weinig verbetering in. Er werd dan ook om meerdere redenen - en niet alleen in Suriname en Guyana - reikhalzend uitgekeken naar de uitspraak van het tribunaal.
Gelijke delen
De Surinaamse president Venetiaan bracht het resultaat op donderdagmiddag, 20 september met een mengeling van gelatenheid en opluchting. Want eigenlijk was het vlees noch vis. Het tribunaal oordeelde dat beide landen vrijwel gelijke delen van het zeegebied als het hunne mogen beschouwen. Zowel Suriname als Guyana doen water in de wijn.
De loop van de Corantijnrivier is als uitgangspunt genomen voor een denkbeeldige grenslijn, die wordt bepaald door een gelijke afstand aan te houden naar de kustlijn van beide landen. Een Salomonsoordeel, want Suriname en Guyana hadden hoger ingezet. De commissie komt ergens uit in het midden.
 |
| De Surinaamse kustlijn. Foto Arie Spaans |
Slechte buren
De twee landen zullen door die omstandigheid steeds opnieuw met elkaar moeten onderhandelen. Ze zijn gewaarschuwd. Het Tribunaal gaf ze en passant een fikse uitbrander omdat ze als slechte buren met elkaar omgaan. Ze hebben nauwelijks pogingen gedaan om het conflict met onderhandelen op te lossen of onderling te schikken.
Voor de Surinaamse regering is het van belang de positieve kant van de uitspraak te accentueren. Het prille nationalisme van de jonge republiek mag hier niet al te zwaar onder lijden. Het goede nieuws is dan ook dat de gehele Corantijnrivier Surinaams grondgebied is. Verder is de 34 miljoen US dollar claim van Guyana wegens geleden schade bij het boorplatform incident, verworpen. Het tribunaal is er van uitgegaan dat er in een betwist gebied sowieso niet mag worden geboord naar delfstoffen.
Lijkt de Surinaamse regering zich dus te verzoenen met de uitspraak van het tribunaal, de oppositie moppert en protesteert. We hebben ons grote rijkdommen laten afpakken, zeggen parlementariërs van de NDP en VVV. Vooral de toewijzing van de bestaande boorput in het CGX concessiegebied aan Guyana is een doorn in het oog. Tenslotte was het daar allemaal mee begonnen. Maar bij al die kritiek wordt er voorbijgegaan aan het feit dat olievoorraden zich niet storen aan door mensen getekende grenslijnen. Tot nu toe is nog niet eens bekend waar de grootste plas te vinden is.
Meer over: grensgeschil, Guyana, olie, Suriname, tribunaal, Venetiaan