Een paradijs op aarde, de zon die altijd schijnt en een lekker tempo van leven. Veel Surinamers, vooral in Nederland, dromen over remigreren. Een mooie woning, een hangmat op het balkon en fruitbomen en blaffende honden op het erf. Zijn ze naïef of hebben ze juist een flinke portie lef nodig om zich er te gaan vestigen?
Alida Neslo, ervaringsdeskundige, remigreerde vanuit België naar Suriname. Ze wil geen gewichtige analyse loslaten op ‘de mythe van terugkeer' of praten in algemeenheden. Toch noemt de (ex)theatermaakster Suriname het land van de mythes. "Het is toch begonnen met de mythe van Eldorado?" Neslo gaat meer op haar gevoel af, geeft haar oren en ogen de kost en laat haar hart spreken. Ze heeft nu een Surinaams paspoort, dus blijven in het land van de eeuwige dyugu dyugu, staat min of meer vast.
Je moet vooral zelf gaan kijken, is haar stellige overtuiging. "Sommige mythes zijn opgeblazen, verfraaid door de mofokoranti, maar er zijn ook awaridominees, die overal ter wereld zijn." Volgens Neslo moet je bij remigratie naar welk land dan ook een missie hebben, een doel. Ze legt uit dat ze erg begaan is met de Surinaamse jongeren.
De remigrante werkt onder andere met jeugdige delinquenten in de Santo Boma-gevangenis. "Het zijn dingen die me bezighouden. Ik kan me niet zo nodig voelen als in Suriname. Ik red niet alle mensen, maar misschien kan ik van deze jongens nog iets maken." Neslo zegt zelfs het theatermaken niet te missen. Iets wat haar nog nooit is overkomen. Als belangrijke factor noemt ze ook het sociale netwerk waar ze in is terecht gekomen. "Ik moet zeggen dat ik een fantastische familie heb die me altijd heeft gesteund. Je gaat niet naar Suriname om rijk te worden ofzo. Je bent niet meteen goed op weg of goed in je vel."
Mythe of werkelijkheid?
Het hangt er vanaf, zegt Neslo. "Het is net als liefde, als je iemand of iets liefhebt dan heb je de lichte kant lief, maar ook de donkere kant. Dat is pas complete liefde. Dat kan elk lang getrouwd paar jou vertellen. Dwars door alle obstakels heen. Ik hou van de lichte kant, ik hou van de donkere kant. Ik huil, ik lach, ik mopper, maar ik blijf!"
- Lees ook deel 1: Voorbeeld van een multicultureel paradijs?
- Lees ook deel 2: Grondstofrijkdom garantie voor welvaart?
- Lees ook deel 3: Is het Hindoe-kastensysteem dagelijkse realiteit?
Deze serie is ontleend aan het jaarlijkse colloquium van het Instituut ter Bevordering van de Surinamistiek met als thema ‘Switi Sranan: Suriname tussen mythe en werkelijkheid'
Meer over: Alida Neslo, mythe en werkelijkheid, remigreren, Santo Boma