Abraham Maurits Behr wordt op 18 januari 1951 geboren op Curacao, als tweede zoon in een gezin van zes kinderen. Hij is al op jonge leeftijd betrokken bij de samenleving. Zo houdt hij zich tijdens zijn schooltijd op de Algemene Middelbare School (AMS) bezig met het verspreiden van vlugschriften en het blad De Rode Surinamer, een krantje dat zich richt op het onrecht dat het koloniaal imperialisme aanricht in de wereld. In zijn studententijd raakt Bram Behr betrokken bij de oprichting van de communistische beweging en strijdt hij tegen het neokoloniale beleid. Politiek en de Surinaamse samenleving bepalen -naast wiskunde en muziek- zijn leven. Behr is zeer muzikaal en is bedreven in het spelen van de viool. Hij is zelfs zo goed dat hij tijdens zijn schooltijd eerste violist wordt bij het Filharmonisch Orkest.
Kennis is macht
Bram Behr gelooft in het aloude devies 'kennis is macht'. Wie volgens hem goed is opgeleid, is in staat voor zichzelf op te komen. Om die reden vertrekt hij met zijn vrouw in 1971 naar Moengo. Het stel gaat het onderwijs is en geeft les aan analfabeten in de dorpen langs de rivier de Cottica.
Behr toont zich ook betrokken bij de arbeiders in het gebied. Hij organiseert stakingsacties, protesten en gesprekken met directies van de bedrijven in die buurt. Zo krijgt hij het voor elkaar dat bauxietbedrijven schoner gaan produceren. Dat is beter voor de gezondheid van de arbeiders en de bevolking.
Steun voor Bouterse
Wanneer Desi Bouterse en zijn Groep van Zestien op 25 februari 1980 via een staatsgreep aan de macht komen in Suriname, krijgen ze alle steun van de communist Bram Behr. Hij zorgt zelfs voor maaltijden en verzorgt de publiciteitsactiviteiten van de militairen.
De steun slaat om in fors wantrouwen en zelfs in tegenwerking als blijkt dat de militairen met regelmaat hun macabere kant gaan tonen.
Behr, die inmiddels in de journalistiek is beland, schrijft artikelen over het wangedrag van de militairen. Hij brengt zelfs een boek uit over de moord op een boer, gepleegd door militairen. Hij wordt hiervoor op 7 april 1982 gearresteerd. Zijn collega-journalist Lesley Rahman schrijft er zelfs een fel artikel over in dagblad De Ware Tijd.
Als journalist, die later zijn eigen krant Mokro ('hamer') opricht, toont Behr zich een kritisch tegenstander van het militaire regime. Diverse malen wordt hij hiervoor opgepakt. Op 8 december 1982 voor het laatst. Bram Behr, vader van drie kinderen, wordt in Fort Zeelandia opgesloten en doodgeschoten. Hij had wonden in zijn gezicht, kogelgaten in zijn borst en voeten, zo melden getuigen. Op maandag 13 december 1982 wordt Bram Behr begraven. Hij laat drie kinderen na.
Lees of beluister ook: de getuigenissen van zoon Vladimir en broer Henri
Meer over: Bram Behr, De Rode Surinamer, Decembermoorden, Fort Zeelandia, journalist, Mokro, vlugschrift