Surinaams

Surinaams > Cultuur en Maatschappij

Bingo! in de winkel

Judith Janssen

09-02-2007

Doe mee aan de prijsvraag. We hebben vijf exemplaren van Bingo! voor de winnaars.

Is bingo in de ogen van velen een onschuldig gezelschapsspel, achter de muren van de bingohallen gaan grote maatschappelijke problemen schuil. Honderden Surinaamse vrouwen zoeken er dagelijks naar gezelligheid en financieel geluk. Een zoektocht die soms zó ver gaat dat ze zelfs hun lichaam verkopen voor een speelkaart. De Surinaamse schrijver Clark Accord bewoog zich een tijd lang in de wereld van de bingo en schreef er een boek over, Bingo!, dat deze week verscheen.

Bingo vertelt het verhaal van een dag uit het leven van moeder Lyanda en haar 22-jarige dochter Naomie. Die middag zitten ze samen met enkele vaste 'bingogasten' in de bingoshuttle van Rotterdam naar Amsterdam. De sfeer is verwachtingsvol, de jackpot is opgelopen tot 5000 euro. Ze kijken al dagen uit naar deze dag. In bingohal 'De zoete inval' komen ze Guno tegen, een ex-vriendje van moeder Lyanda. Zij valt opnieuw voor zijn charmes, dit tot groot ongenoegen van Naomie en de medespeelsters.

Het verhaal over de vrouwen is exemplarisch voor wat Accord in de praktijk met eigen ogen meemaakte. Bingospeelsters, die volgens de schrijver 'gevangen zitten in een cirkel van onbegrip, armoede en het verlangen naar financiële voorspoed.' "Het zijn vrouwen die in Rotterdam wonen en voor de gezelligheid naar Amsterdam afreizen. Maar uiteindelijk komen ze allemaal voor de centen." Volgens Accord is het een misvatting dat alleen bejaarde dames graag een spelletje bingo spelen: " Ik heb meisjes van twintig zien zitten met verbeten koppen te hopen wat te verdienen."

Verslavend
Bingo is verslavend. Zo verslavend zelfs dat de Tweede Kamer momenteel discussieert over het al dan niet verbieden van het kansspel. Oud-minister Donner pleitte vorig jaar voor een verplichte vergunning voor organisatoren van bingo's en werkte hij aan de herziening van de Wet op de kansspelen. Nu zijn bingo's toegestaan als zij een prijzengeld hebben van 1400 euro en de hoofdprijs onder de 350 euro blijft. "Echter kleine kansspelen met een laag prijzengeld, zoals bij een sportclub of de bejaardensoos, blijven uitgezonderd van een vergunning", zo zei hij destijds.

Clark Accord leest voor. foto: Sam Jones Productions

Hoeveel vrouwen verslaafd zijn aan bingo, is onduidelijk. Maar dat het een serieus probleem is, staat volgens Accord als een paal boven water. "Ik ken de verhalen over een moeder die haar 3-jarige zoontje alleen thuisliet zodat zij naar de bingo kon gaan. Dat kind wordt 's avonds wakker, gaat zijn moeder zoeken en komt uiteindelijk op het politiebureau terecht waar zijn moeder hem later moet komen ophalen. En dan zijn er mensen die zich prostitueren om een kaart te kunnen betalen."

Volgens Accord bestaan al langer geluiden over de problemen rondom bingo, maar het besef dat er ook daadwerkelijk een probleem is, is er volgens hem nu pas. "Je ziet problemen met de schuldhulpverlening, de jeugdzorg en dat kinderen worden uit huis gezet." 

Sociale betekenis
De bingo mag dan een schaduwzijde hebben, voor veel Surinaamse vrouwen is het kansspel van grote sociale betekenis. De bingohal is volgens hem een van de weinige plekken, naast Kwakoe, waar Surinamers elkaar kunnen ontmoeten. "Bij de bingo weet je zeker dat je een kennis tegenkomt."

 "Het was soms pijnlijk en moeilijk om over dit onderwerp te schrijven", vertelt Accord. "Wij als Surinaamse gemeenschap proberen alles binnen te houden. Maar daar is niemand bij gebaat. Je bent zelfs crimineel bezig als je weet dat dit soort wantoestanden binnen de Surinaamse gemeenschap bestaan. Maar velen zijn bang dat de witte mensen zien wat er aan de hand is."

Verslag van de presentatie van Sam Jones (5'55'')

Hoewel de schrijver vindt dat bingo moet worden aangepakt, is hij niet voor een verbod op het kansspel. "Maar mensen moeten wel tegen zichzelf in bescherming worden genomen. Het gaat namelijk vaak om arme mensen in zwakke posities. Je zou bijvoorbeeld mensen die té vaak komen en té veel uitgeven een verbod op kunnen leggen. Zodat iemand niet van elf uur 's ochtends tot elf uur 's avonds in de bingohal zit."

Verontruste bingospelers brachten Accord op het idee van het boek. "Die zeiden, 'wat ik daar zie gebeuren, dat kan niet'. Keer op keer werd mij gevraagd of ik daar iets aan kon doen." Maar dat is niet zijn taak, zegt hij. "Ik ben romanschrijver en maatschappelijk geëngageerd. Ik vind dat je het niet kan permitteren alleen over de liefde te schrijven."

Meer over: Bingo, Clark Accord, Surinaams

---

Copyright Radio Nederland Wereldomroep 2009 privacy | copyright | disclaimer